۱۹:۴۵:۰۱ - دوشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۸
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
تئوری بازی‌ها و مثلث کرسی ریاست شورا
عزم شورانشینان تبریز برای تغییر جدی در رأس مدیریت شورا
در شرایطی که عزم شورانشینان برای تغییر جدی در رأس مدیریت شورا قوت گرفته و اخبار تاییدنشده از فعال شدن مجدد عقبه شورای هماهنگی اصلاح‌طلبان برای جلوگیری از این امر شده است. به گزارش آیرال خبر، عمر شورای پنجم تبریز با همه وعده‌ها، اظهارات و حاشیه‌ها به نیمه خود نزدیک شده و شورانشینان با انبوه وعده‌ها […]

در شرایطی که عزم شورانشینان برای تغییر جدی در رأس مدیریت شورا قوت گرفته و اخبار تاییدنشده از فعال شدن مجدد عقبه شورای هماهنگی اصلاح‌طلبان برای جلوگیری از این امر شده است.

به گزارش آیرال خبر، عمر شورای پنجم تبریز با همه وعده‌ها، اظهارات و حاشیه‌ها به نیمه خود نزدیک شده و شورانشینان با انبوه وعده‌ها خود را در آغازِ پایانِ عمر شورا می‌بینند، چراکه در فضای سیاست شورایی و حتی مجلس، آغاز نیمه‌های سال سوم یک دوره را باید پایان عمر سیاست‌ورزی و استارت رقابت‌های دور آینده ارزیابی کرد.

از این رو است که پس از پیچِ مهم و تندِ انتخاب شهردار در سال ۹۶ که منجر به شکست لیست سیاسی و تفوُّق جناح مستقل مقابل شد، انتخابات هر ساله هیئت رئیسه شورای شهر مجدداً به صحنه یار کشی و رقابت دو جناح تبدیل می‌شود.

در دو سال گذشته علی‌رغم اینکه شکور اکبرنژاد تنها نامزد ریاست شورای شهر بوده اما گویا انتخابات امسال متفاوت‌تر از سال گذشته است. انتخابات سال اول با اتحاد اولیه و مقطعی لیست امید مستقلین، شکور اکبرنژاد را با ۱۲ رأی به کرسی ریاست شورا رساند( فریدون بابایی اقدم بعدها فاش کرد که او به ریاست اکبرنژاد رأی نداد) و در سال دوم نیز با کاهش حمایت ۴ عضو شورا، با ۸ رأی به ریاست رسید.

آنچه شهریورماه سال پیش آگاهان سیاسی را به نقطه نظر آغاز افتراق و پایان ماه‌عسل دو جناح سیاسی و مستقل شورا رساند، تحریم اعلام نامزدی و شرکت ۵ عضو مستقل و سپس درگیری لفظی اکبرنژاد و دبیری بر سر انتخاب رییس در سال نخست شورا بود.

اما اخبار درز کرده از درون شورای شهر حاکی از آن است که در چند ماه گذشته با عدم شرکت نائب رئیس، خزانه‌دار و سخنگوی شورا در جلسات هیئت رئیسه، دودستگی در میان لیست امید شورای شهر بالا گرفته و این موضوع را پس از رأی مستقل دو عضو دیگر آن به شهردار تبریز در سال ۹۶ می‌توان نشانه دیگر تعمیق اختلافات ارزیابی کرد.

حال در شرایطی که عزم شورانشینان برای تغییر جدی در رأس مدیریت شورا قوت گرفته و اخبار تاییدنشده از فعال شدن مجدد عقبه شورای هماهنگی اصلاح‌طلبان و “صادق بناب” به‌عنوان رابط کارگروه هماهنگی امور استان‌های شورای اصلاح طلبان برای زمینه‌سازی اتحاد لیست امید شورای شهر حکایت دارد، شاید بتوان تئوری احتمالات ریاست شورا را در یک مثلث پیش‌بینی کرد:

اولین احتمال؛ ریاست مجدد شکور اکبرنژاد و یا انتخاب گزینه‌ای اصلاح‌طلب همچون سونیا اندیش یا محمدباقر بهشتی به جای وی بر کرسی ریاست. این احتمال هرچند با توجه به فشارها و لابی‌های پشت‌پرده اصلاح‌طلبان محتمل و قوی است، اما بی‌شک به تحریم انتخابات هیئت رئیسه و عدم حضور مستقلین شورا همانند سال دوم منجر خواهد شد.

دومین احتمال؛ عدم انصراف شهرام دبیری به‌عنوان جدی‌ترین رقیب بالقوه اکبرنژاد برای ریاست، که علی‌رغم عدم نامزدی دو سال گذشته همچنان توانسته لیدری جریان مستقل شورا را حفظ کرده و ارتباطات و تعاملاتی با جناح مقابل داشته باشد. شرط ریاست دبیری بر شورای آینده تصمیم غیرجناحی اعضای شورا است.

سومین احتمال؛ عدم اجماع دو سر طیف بر موضوع ریاست اکبرنژاد یا دبیری و انتخاب راه تعامل از طریق اجماع روی یک گزینه مرضی الطرفین است. انتخاب این گزینه لاجرم لیست امید را به سمت تلطیف فضای سیاسی شورا و آغاز دوران گذار و انتقال قدرت به چهره‌ای غیرسیاسی سوق خواهد داد.

مهم‌ترین گزینه‌های مرضی‌الطرفین؛ سعید نیکوخصلت از طیف لیست امید و علی آجودان‌زاده از طیف مستقلین است.

حال باید منتظر ماند و دید کدام طیف و چه شخصی در سال سوم بر کرسی ریاست خواهد نشست!