اردوغان که ۸ سال پیش در آغاز جنگ سوریه می‌گفت به زودی در مسجد جامع اموی دمشق، نماز خواهد خواند حالا باید همانطور که روس‌ها به او گفته‌اند به فکر انتقال خطش به داخل خاک خود باشد!
Image result for اردوغان و ترس

آیرال خبر _ پدرخواندگی اردوغان برای تروریست‌های القاعده در شمال سوریه، تا جایی علنی شده که متحدین او در ناتو هم حاضر نیستند در سوریه با او در یک صف دیده شوند. او هفته‌هاست که در حال التماس به کشورهای عضو ناتوست تا او را در سوریه برای حفظ ادلب و تروریست‌های حاضر در آن دریابند و جوابی جز بی‌تفاوتی دریافت نمی‌کند.

از طرفی هم هفته‌هاست که به پوتین التماس می‌کند تا دیداری با او داشته باشد و پوتین پاسخش را تا اینجا فقط با حملات هوایی دقیق و پرحجم به ستون‌های زرهی ارتش متجاوز او و تبدیل ماشین جنگی ترکیه به آهن‌قراضه داده است.

اردوغان در هفته‌های گذشته 300 نظامی خود را پیش‌مرگ تروریست‌هاى القاعده کرده و بشدت تحت فشار افکار عمومی در داخل است. تروریست‌هایی که اردوغان در این سال‌ها به آنها همه‌چیز داد تا حلب را – ویران یا آباد – برایش بیاورند، تنها شاهکاری که حالا کرده‌اند تصرف شهر ویران شده نیرب در شمال اتوبان حلب – لاذقیه بعد از یازده بار حمله به آن با پشتیبانی ستون‌ زرهی ارتش ترکیه و بجا ماندن تلفات سنگین و کشته‌های زیاد در هر حمله است.

اردوغان از توافق سوچی فقط به احداث 12 پست‌ نظارتی در ادلب عمل کرده که این روزها به مأمن تروریست‌های چند ملیتی تبدیل شده‌اند. او تا جایی که توانسته برخلاف توافقی که امضا کرده، سر راه برقرار شدن مسیر تجارتی حلب – دمشق و حلب – لاذقیه سنگ انداخته و ارتش سوریه مجبور شده آنها را با مشت آهنین باز کند.

اردوغان از معرکه شمال سوریه هیچ چیز، جز تلفات سنگین نظامیان خود و تروریست‌ها دشت نکرده. او این روزها در سوریه هیچ دوست واقعی جز تروریست‌ها ندارد و بشدت عصبانی است. شکست مفتضحانه ارتش ترکیه در روز جمعه (۹ اسفند) از نیروهای ویژه حزب الله در شرق ادلب که 150 کشته و زخمی و 30 تانک و زره‌پوش منهدم شده را روی دست اردوغان گذاشت، کاری‌ترین و تاریخی‌ترین ضربه‌ مقاومت در این سال‌ها به ترکیه بود.

حمله ناجوانمردانه موشکی ترکیه به مقر حزب الله در غرب حلب که به شهادت تعدادی از رزمندگان آن، همچنین شهادت طلبه بسیجی سید علی زنجانی منجر شد، نشان داد که او دیوانه شده و قدرت صحیح تصمیم‌گیری را از دست داده. او به روس‌ها توهین می‌کند، ارتش سوریه را تهدید می‌کند، ایران را که می‌تواند تنها نجات‌دهنده او از این فضاحت باشد رها کرده و در انتظار فتحی موهوم بسر می‌برد.

او که ۸ سال پیش در آغاز جنگ می‌گفت به زودی در مسجد جامع اموی دمشق نماز خواهد خواند حالا باید همانطور که روس‌ها به او گفته‌اند به فکر انتقال خطش به داخل خاک خود باشد!

احمدرضا بیضایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *